Diagnostyka funkcjonalna i indywidualna terapia przy bólu oraz zaburzeniach funkcji układu ruchu: kręgosłupa, stawów, mięśni i ścięgien, a także po urazach i operacjach.
Obejmuje ocenę funkcjonalną i postępowanie terapeutyczne przy bólu i zaburzeniach funkcji układu ruchu. Celem jest poprawa sprawności, zmniejszenie dolegliwości oraz ułatwienie codziennego funkcjonowania. Plan pracy dobiera się do objawów, historii choroby i potrzeb pacjenta.
Wizyta rozpoczyna się od wywiadu, analizy dokumentacji i badania funkcjonalnego. Oceniane są zakres ruchu, siła, tolerancja obciążenia i wzorce ruchowe. W razie podejrzenia schorzenia wymagającego diagnostyki lekarskiej zalecana jest odpowiednia konsultacja.
Postępowanie może obejmować stopniowany trening siłowy i funkcjonalny, ćwiczenia mobilności, edukację oraz wybrane techniki manualne. Pacjent otrzymuje także wskazówki dotyczące aktywności między wizytami.
Termin i zakres ćwiczeń wyznacza zalecenie chirurga. Po wielu zabiegach, np. endoprotezoplastyce czy rekonstrukcji więzadła, rehabilitacja zaczyna się w ciągu pierwszych dni lub tygodni.
W większości przypadków nie. Badania obrazowe są wskazane przy objawach alarmowych, takich jak osłabienie kończyn, zaburzenia czucia czy ból po urazie, i o ich zleceniu decyduje lekarz.
Tak. Ćwiczenia wzmacniające i poprawiające funkcję są zalecane jako podstawowe leczenie choroby zwyrodnieniowej kolana i zmniejszają ból u większości pacjentów.
Na prywatną wizytę skierowanie nie jest wymagane. Warto zabrać wypis ze szpitala, opis zabiegu i wyniki badań obrazowych.
Od kilku tygodni przy dolegliwościach przeciążeniowych do kilku miesięcy po poważniejszych urazach i operacjach. Plan ustala się po badaniu i modyfikuje w trakcie terapii.